Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

Na het zelfgekozen vertrek van ds. Marnix van der Sijs is onder de gemeenteleden onrust en teleurstelling ontstaan. Zoals op de START-zondag is toegezegd zijn alle gemeenteleden per brief uitgenodigd voor de gemeenteavond op 28 november. De kerkenraad heeft na beraad met de Classis ervoor gekozen de hulp van een ‘interim-predikant’ in te roepen, opgeleid door de PKN voor conflict-/ crisisbeheersing.
Ds. Cees Hendriks 
presenteerde zich op de gemeenteavond en verklaarde zijn opdracht. De ontstane situatie is ingewikkeld en wat kunnen we ervan leren, te beginnen met zelfreflectie.
Hij gaat de kerkenraad ondersteunen en adviseren over ‘hoe nu verder’ en een toekomstplan maken. Hoe zijn we kerk en hoe gemeente, welke ontwikkelingen zijn er? Thans zijn er alleen verliezers; wat kunnen we ander doen om een dergelijke situatie te voorkomen.Aan beroepingswerk zijn we nog niet toe; wát zou er dan anders moeten gaan dan de vorige drie keer.
Op de vele vragen over ‘wat is er nou gebeurd’ kon niet diep ingegaan worden, dit om personen niet te beschadigen. Het is niet één oorzaak, meer een opeenstapeling van uiteenlopende verwachtingen. Eerdere pogingen met professionele mediation hebben de kerkenraad ook niet verder geholpen. Er werden verschillende toekomstverwachtingen uitgesproken; over hoe betrek je jongeren (jonge gezinnen) meer bij de gemeente/eredienst, aandacht voor samenhang geloof & samenleving, hoe het kringwerk te bevorderen, werken aan relatie met dorp / regio. We moeten met meerderen de schouders eronder zetten, samen met ds. Hendriks (te bereiken via tel. 06-5574 6410 en mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.).
Er was ook aandacht voor het werk van ambtsdragers en vrijwilligers; die zijn ook hard nodig naast een bindende voorganger. De kerkenraad heeft dringend behoefte aan uitbreiding met ambtsdragers. Aan begin en einde van deze bijeenkomst hebben we onder leiding van Ds. Hendriks ook gebeden en samen gezongen.

Henk Oort, scriba

Hoe bijzonder was het voor mij, om als koster van het prachtige idyllische Dorpskerkje van Blaricum, in dit zelfde kerkje onlangs op de 27ste december met Marijke van Schaik in het huwelijk te mogen treden.

De kerst net voorbij maar de kerk nog prachtig versierd, begeleid door een orgelconcert van onze huisorganiste Hendrika Veerman en het gospelkoor The New Gospel Sensation voor de verdere muzikale ondersteuning en u voelt het al, het was een dag met een gouden randje.

Samen met een kerk vol lieve familie en vrienden die ons ons nieuw gevonden geluk zo enorm gunnen en een zeer invoelende BABS hebben wij een plechtigheid gehad om nooit meer te vergeten. En hoe goed komt dit prachtige kerkje tot zijn recht tijdens huwelijksplechtigheden zoals d e onze, maar ook bij het groeiend aantal rouwdiensten die ik mag verzorgen.

Voor mij/ons is het nieuwe jaar met ons huwelijk goed begonnen, ik wens u ook allemaal een zeer goed nieuwjaar toe met wie weet, mocht u het kunnen gebruiken, nieuw te vinden geluk.

Wij willen u hartelijk bedanken voor de vele ontvangen felicitaties en graag weer tot zondag.

Vriendelijke groet,
Rob Hoogendoorn

De kerststol is nauwelijks op en het restant oliebollen ligt nog voor de vogels en daar kom ik al met Pasen …
Zo gaat dat met theologen. In de tijd dat ik nog rondliep bij de zusters Augustinessen in Amsterdam, bij hun daklozenhulp, leefden ze volledig van giften. Dat betekende dat je met Pasen, kerstkransjes bij de thee kreeg en, u raadt het al …. paaseitjes met kerst. Alles in vrolijke dankbaarheid ontvangen!
Zo moet u het maar zien. Ik mag dit jaar ook met Pasen uw voorganger zijn. Ik ben daar heel blij mee. Voor mij is Pas en oneindig veel meer dan Kerst,
hoezeer ik er ook van kan genieten. Pasen, daar draait het allemaal om. Ik zou dat het liefste vieren op de klassieke manier, als triduum ( uitleg volgt…)
Ik heb daar nog niet met de kerkenraad over gesproken, maar ik dacht: “ Ik gooi het vast in de groep”. Deels dus een theologisch/liturgische
uitleg van wat ik bedoel, maar ik begin met de persoonlijke en emotionele geschiedenis van mijn eigen genesis van Pasen, mijn ‘paaswording’…
Toen ik kind was vierden wij Pasen in de kerk, wat ik noem, zo plat protestants mogelijk. Er was op Goede Vrijdag een dienst met Avondmaal (nu word ik misselijk als ik daaraan denk) en dan vierden we op Paasmorgen de Opstanding.
Ik kon me ook niets anders voorstellen. Tot ik theologie studerend in de Oude Kerk in Amsterdam terecht kwam, waar Sytze de Vries predikant was. Het was toen een kleine gemeente met liturgie en kerkmuziek hoog in het vaandel. Willem Vogel bespeelde de orgels en kort na mijn aankomst werd Christiaan Winter de cantor en de dirigent van de Sweelinckcantorij. De kwaliteit was heel hoog en daar werd ook hard aan gewerkt.De Oude Kerk wordt niet of nauwelijks
verwarmd. En zo in het vroege voorjaar Pasen bestond daar uit ‘diensten’ op donderdag, vrijdag, zaterdagnacht en zondagmorgen (zoals inmiddels in heel veel kerken, misschien wel de meeste…). Het wordt gezien als een ‘doorlopende’ dienst. Koud en heftig in menig opzicht. maar ik verzeker u, dan wordt het wel Pasen!! Je kwam daar met slaapzakken en kruiken. En ’s nachts was er warme wijn na afloop. Het eerste jaar lukte het me niet om alles mee te maken. Maar ik
was wel onder de indruk. Toen werd ik ouderling en kreeg deze hele cyclus toebedeeld. Er was geen ontsnappen meer mogelijk. De voorbereiding begon al op woensdagavond en het was een drukte van belang. De cantorij repeteerde, dat ging niet zachtzinnig, maar iedereen was opgewonden. Er liepen mensen rond
die enorm aan het versieren waren, grote boeketten met veel narcissen, overal. (Geld was er niet, dus, zoals een van de bloemenschiksters altijdriep: “Het enige wat je nodig hebt, is een stadspark met bloemen en een paar takken.” Zo was ook iedereen die even niks hoefde, bezig met het bijsnijden van kleine dunne kaarsen, die na het afgelopen jaar overgebleven en verzameld waren. Een keer zat ik daar met de grote Willem Vogel zelf te snijden terwijl hij organisten-anekdotes uit zijn lange geschiedenis vertelde. Er werden tafels aangericht voor de nachtelijke wijn met warmhoudketels. Alles gebeurde zachtjes om de cantorij
niet te storen. Nou had je in die enorme gotische donkere ruimte wel armslag natuurlijk. Iedereen was een beetje zenuwachtig en vol verwachting. Op Witte Donderdag begon het met een dienst in het koor, volledig gericht op brood en wijn.... wordt vervolgd

Met een hartelijke groet,

ds. Petra Bernard

Wegens het terugtreden van Piet Oldenziel uit de kerkenraad is onze waarnemend voorzitter Annette Horsman door de kerkenraad per 1 november aangesteld als haar voorzitter.

Annette behoudt formeel haar ambt van diaken, nu met ‘bijzondere opdracht’, maar kan naast het voorzitterschap
niet meer actief zijn binnen de diaconie.

We wensen haar sterkte toe in deze nieuwe functie.

Henk Oort, scriba

Op de gemeenteavond van 28 november heb ik geprobeerd te vertellen wie ik ben. Een blanke man, vriendelijk, verbindend en met belangstelling voor mensen, 61 jaar. Bijna veertig jaar getrouwd met mijn jeugdliefde Willemien. Wij ontvingen vijf kinderen waarvan wij er twee heel jong weer hebben moeten teruggeven aan onze Schepper. Inmiddels zijn er ook twee kleinzonen waar wij heel erg van genieten en God dagelijks voor danken.
Het geloof en de liefde voor de kerk heb ik van mijn ouders meegekregen. Na een studie economie heb ik op zaterdag theologie gestudeerd naast een fulltime baan in de financiële wereld. Mijn laatste functie was regiodirecteur Instellingen. In 2017 heeft het moderamen van de synode van de Protestantse Kerk mij als interim-predikant beroepen en inmiddels heb ik zo’n twaalf uiteenlopende opdrachten mogen uitvoeren.
Ik ben lid van In Between, 
het keurmerk van interim predikanten in Nederland. Middels studiedagen en intervisie wordt de deskundigheid op peil gehouden. Naast een maatschappelijke baan ben ik altijd actief geweest in de kerk. als kosterszoon, later als ouderling en in verschillende bestuurlijke en toezichthoudende functies waarbij ik vaak naast het levensbeschouwelijke het financiële aspect voor mijn rekening neem.
Het interim-predikantschap binnen de Protestantse Kerk bestaat pas vijftien jaar en dat is kort voor een eeuwenlang bestaand bedrijf. Ik merk dat veel kerkmensen er vragen en twijfels bij hebben, ook in Blaricum. In zeer uiteenlopende situaties wordt een interim-predikant ingeschakeld.
Rode draad is dat er op een of andere manier ‘gedoe’ is (geweest), een crisis of een conflict. Dat kan de sluiting van een kerkgebouw zijn, ruzie door moeilijk verenigbare karakters, twijfel over de toekomst van een gemeente, hoe verder na een scheuring of de losmaking van een predikant. Of nog heel ander ‘gedoe’. Een interim-predikant komt als buitenstaander en echte ‘voorbijganger’ binnen zonder enig belang, onafhankelijk en in de vrijheid van het ambt, kan alle ongemakkelijke vragen stellen en formuleert uit de antwoorden adviezen. Een heel belangrijk kenmerk is ook dat hij weer weg gaat na korte tijd.
Iedere gemeente is uniek. Kerk zijn, gemeente van Christus zijn is altijd situationeel en contextueel. Geen gemeente is hetzelfde. Het is altijd weer maatwerk. De lokale geschiedenis, de huidige feitelijke omstandigheden, de demografische ontwikkelingen en sociologische elementen, de onderlinge verhoudingen maar ook ‘hardere’ zaken als de gebouwensituatie en de financiële middelen. Uiteraard gebeurt alles wat ik doe in nauwe samenwerking met de kerkenraad die rechtstreeks als opdrachtgever fungeert.
De komende periode wil ik met zoveel mogelijk mensen uit de gemeente spreken van hart tot hart. Ook  met mensen die in de laatste jaren formeel of informeel de gemeente hebben verlaten. 
Ik nodig u uit, daartoe ook zelf het initiatief te nemen. Ik ben bereikbaar per tel. 06-5574 6410 en per mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.Onder de zegen van God hoop ik op een goede tijd in Blaricum en op een open samenwerking.

Cees Hendriks

Om het initiatief van JanTje Reisidee voor de reis naar een nieuwe kans te geven, is uitstel tot herfst van het jaar 2020 noodzakelijk. Dit is met de reisorganisatie Isropa besproken en kan rekenen op hun begrip.
Ziekte en ongemakken bij een aantal geïnteresseerde deelnemers beletten een reis in het voorjaar. Met dit uitstel is de kans groot dat alle geïnteresseerden en zij die willen aansluiten, mee kunnen gaan.
In Onderweg zullen wij t.z.t. de stand van zaken laten weten, voordat definitieve planning aan de orde is.

JanTje Reisidee, Jan van Vembde, Tjeerd Hoekstra

ZINGEN IS GEZOND VOOR LICHAAM EN GEEST!

U zingt graag maar beperkt dat tot die keer dat niemand het hoort of tijdens een kerkdienst als u ‘veilig’ kunt opgaan in het geheel.
U heeft geen behoefte solist te worden maar zou het wel leuk vinden in een groep te zingen, samen met mensen die ook graag hun stem gebruiken om éénstemmig of meerstemmig van allerlei muziek te genieten.

Voor al deze mensen is er plaats in de Cantorij van de Dorpskerk te Blaricum waar o.l.v. cantor Peter den Ouden het plezier in zingen op de voorgrond staat. U zult ervaren dat men al snel tot een verrassend resultaat kan komen, een resultaat dat interessant is voor geoefende en minder geoefende zangers.

Het diverse repertoire van de cantorij dient allereerst als ondersteuning van de gemeentezang en is in andere literatuur tevens een verrijking van de liturgie. Wij nodigen u graag uit om deze vocale ‘ervaring’ en ‘uitdaging’ aan te gaan en geheel vrijblijvend een repetitie bij te wonen! Wij repeteren elke woensdagavond van 19.00-20.30 uur in de Dorpskerk aan de Torenlaan in Blaricum. Meldt u van te voren wel even aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of 06-532 11 065 zodat er voor extra partituren gezorgd kan worden.

Wekelijks vindt er in Pand Achterom een gebedskring plaats, waarbij we bidden voor onze kerk, zieke gemeenteleden, een (nieuwe) activiteit, etc. Iedereen van de gemeente van de Dorpskerk is welkom.

We starten met een kop thee of koffie, bespreken de onderwerpen en vervolgens bidden we, ieder op z’n eigen manier: de een bidt in stilte, de ander spreekt hardop een gebed uit en voor wie wil, eindigen we met het ‘Onze Vader’.

De eerstkomende gebedskring zal worden gehouden op woensdag 12 februari 2020 om 9.00 uur in Pand Achterom. De daarop volgende weken is het ook van 9.00 - 10.00 uur alleen eens per 3 weken is de gebedskring niet 's morgens maar 's avonds van 19.00-19.45 uur. Zodoende kunnen anderen aanhaken, bijv. zij die overdag werken.

En dit betreft dan de volgende data: 19 februari, 11 maart, 1 april, 22 april, 13 mei, 3 juni, 24 juni en 15 juli

De andere woensdagen dus gewoon van 9.00 -10.00 uur!

Info: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 06-2123 0727

Voor de hand liggend zou zijn, dat de toga het symbool is van een geleerd iemand; predikanten vallen van oudsher immers in het rijtje waar ook rechters en hoogleraren in thuishoren. In het oude Rome droegen hoogwaardigheidsbekleders al een toga, waarmee zij autoriteit en waardigheid uitstraalden. 

Toch is het ambtsgewaad van de predikant door de eeuwen heen onderhevig geweest aan mode en tijdsgeest: Calvijn vond bijvoorbeeld dat een toga de predikant te veel boven de medegelovigen plaatste, en gaf de voorkeur aan een net pak. Luther was wel voorstander van oude (en zelfs ronduit ouderwetse) ambtsgewaden. Maar toen de overheid medio 19e eeuw bepaalde, dat die niet meer buiten de kerkdeuren mochten worden gedragen (???), vreesde de hervormde synode dat predikanten in hun alledaagse (moderne ?) kloffie op huisbezoek zouden gaan. Daarom werd de toga geïntroduceerd als „keurig kleed‟, maar niet als verplicht ambtsgewaad. 

Er zijn kerkscheuringen geweest vanwege de discussie of een predikant nu wel of niet in toga moet voorgaan: is het verheven en oubollig, of staat het juist statig en geleerd? Moet de scheiding tussen voorganger en gemeente worden uitvergroot of juist zo klein mogelijk zijn? Binnen onze gemeente verschillen de meningen, en ook onder onze (gast-) voorgangers is dat het geval. Een interessante discussie – of een afleiding van wat werkelijk telt?

Mieke Bleys

Mag ik mij even aan u voorstellen.
Ik ben Rob Hoogendoorn, de nieuwe koster van dit prachtige oude kerkje in Blaricum.

Met sommigen van u heb ik al het genoegen gehad even een praatje te makenen met wie dit nog niet is gebeurd, spreek mij gerust aan want ik maak graag kennis met u.
Voorlopig zullen mijn werkzaamheden ondersteund worden door Harry van Schaik wat natuurlijk reuze gezellig is maar ook nuttig want het heeft vanzelf enige inwerktijd nodig om zijn jarenlange ervaring aan mij over te dragen.
Ook ben ik blij met de hulpkosters en alle andere vrijwilligers die er medezorg voor dragen dat alles op rolletjes loopt en blijft verlopen.
Van oorsprong kom ik, als jongste van drie jongens, uit Hilversum en heb ik een mooie carrière in de financiële dienstverlening achter mij liggen. Vervroegd met pensioen gegaan en dan toch zoekende naar een rol in de samenleving en een plek waar ik mijn energie, organisatievermogen en enthousiasme kwijt kan.

En hoe leuk was het dat ik benaderd werd voor de functie van koster in de Dorpskerk in Blaricum. Ik heb meteen Harry gebeld want wat wil het geval, Harry is mijn zwager dus dat was een bizar toeval, met aan hem de vraag of deze vacature wel klopte.
Alles klopte wel degelijk en na gesprekken met het bestuur werd ik steeds enthousiaster voor deze functie en zie hier het resultaat.

Ik ben met Marijke, mijn vrouw, en tevens jongste zus van Harry, woonachtig in Laren waar wij het gevoel hebben in een paradijsje te wonen. Wij zijn beiden namelijk gek op tuinieren en genieten elke dag van wat de natuur ons nu weer laat zien en bijna dagelijks zijn wij in deze tuin werkzaam hetgeen wij heerlijk vinden.

Ook ben ik, naast het kosterschap, vorig jaar mijn eigen onderneming “Eigen Woning Beheer het Gooi” gestart. Wij zorgen voor woningen tijdens de afwezigheid van de bewoners. Onder andere bij vakantie, overwinteren, zakenreis of bijv. verblijf in het ziekenhuis of revalidatie.
Ik ben vader van een volwassen zoon en dochter, was vroeger een fanatiek tennisser op hoog niveau, maar speel nu graag een partijtje golf en wandel of fiets graag met de hond een stukje over de hei.

Zo, u weet nu ietsjes meer van mij en hopelijk heb ik het laatste stukje drempel bij u weggenomen om mij aan te spreken met vragen aangaande de kerk. Deze kerk is er voor u, voor de kerkdiensten, de trouwerijen en de begrafenissen maar ook tijdens de evenementen welke er georganiseerd worden. En graag, en met enthousiasme, zal ik mijn taak als koster uitvoeren om al deze dagen en gebeurtenissen vlekkeloos te laten verlopen.

Tot snel en met vriendelijke groet,
Rob Hoogendoorn

VRAAG & ANTWOORD:
(door Mieke Bleys en Henk Aertsen)

Vorige maand ging het over de haan op de kerktoren, nu het symbool dat zich onder de voeten van diezelfde haan bevindt: een kruis. Een oplettende kerkganger wees mij op het bestaan ervan, dacht dat het een Hugenotenkruis was en vroeg zich af wat zo’n kruis daar te zoeken heeft. Vanaf de grond gezien zou je inderdaad denken dat het een Hugenotenkruis is, maar als je er met je camera of smartphone op inzoomt, zie je dat de vorm toch anders is en dat het geen Hugenotenkruis kan zijn.

Wat is het dan wel? Het boekje van Ds. Bert Berkhof Een toren in de tijd geeft geen uitsluitsel. Ook navraag bij de burgerlijke gemeente van Blaricum (eigenaar van de toren) en de Historische Kring levert vooralsnog niets op. Weet u er meer van, laat het ons weten!

Het Hugenotenkruis was eens het kenteken van de Franse protestanten, de Hugenoten, en was vermoedelijk ontworpen door een Franse edelsmid kort na het herroepen in 1685 van het Edict van Nantes dat de Franse protestanten godsdienstvrijheid had gegeven. Omdat het een kruis is vol symboliek, zullen we het hier nader beschouwen.

Het centrum wordt gevormd door vier vlammen in de vorm van een Maltezerkruis, verbonden door een kroon, waarvan velen menen dat het de doornenkroon van Jezus voorstelt. In de oorspronkelijke versie werd die cirkel gevormd door vier Franse lelies, wat zou kunnen wijzen op de trouw en loyaliteit van de hugenoten aan hun land en hun koning. In de latere versie zijn de lelies vervangen door vier harten, verwijzingen naar de liefde, voor elkaar, voor God (Joh. 13: 34 –“Hebt elkander lief”). Op de spitsen van het kruis bevinden zich acht parels. De parel is het symbool van de zuiverheid en het getal acht zou duiden op de acht categorieën van mensen die Jezus noemt in de zaligsprekingen in de Bergrede (Matteüs 5:3-10 – de nederigen van hart, de zachtmoedigen, de treurenden, zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, de stichters en zij die vervolging lijden omwille van de gerechtigheid). Onder aan het kruis hangt een duif, symbool van de Heilige Geest.

Het Hugenotenkruis was vanaf het begin een groot succes, want het gaf de protestantse gelovigen een kruis te dragen dat anders was dan het katholieke symbool. Tegenwoordig is het een algemeen protestants symbool.

Met dank aan Alfred C. Bronswijk, Christelijke symbolen van A tot Z.
Uitg. Boekencentrum, 2006.