Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

Net als vorig jaar zal de Dorpskerk op de avond van Allerzielen, zaterdag 2 november, van 19.00-21.00 uur geopend zijn. Er zal gelegenheid zijn voor herdenking, meditatie en gebed.
Er kan een lichtje worden ontstoken en ook zijn er buitenkaarsen beschikbaar om op een graf te zetten. Er is geen dienst, maar vrij in en uitgaan.

U bent van harte welkom.
Karin Nelson

ZINGEN IS GEZOND VOOR LICHAAM EN GEEST!

U zingt graag maar beperkt dat tot die keer dat niemand het hoort of tijdens een kerkdienst als u ‘veilig’ kunt opgaan in het geheel.
U heeft geen behoefte solist te worden maar zou het wel leuk vinden in een groep te zingen, samen met mensen die ook graag hun stem gebruiken om éénstemmig of meerstemmig van allerlei muziek te genieten.

Voor al deze mensen is er plaats in de Cantorij van de Dorpskerk te Blaricum waar o.l.v. cantor Peter den Ouden het plezier in zingen op de voorgrond staat. U zult ervaren dat men al snel tot een verrassend resultaat kan komen, een resultaat dat interessant is voor geoefende en minder geoefende zangers.

Het diverse repertoire van de cantorij dient allereerst als ondersteuning van de gemeentezang en is in andere literatuur tevens een verrijking van de liturgie. Wij nodigen u graag uit om deze vocale ‘ervaring’ en ‘uitdaging’ aan te gaan en geheel vrijblijvend een repetitie bij te wonen! Wij repeteren elke woensdagavond van 19.00-20.30 uur in de Dorpskerk aan de Torenlaan in Blaricum. Meldt u van te voren wel even aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of 06-532 11 065 zodat er voor extra partituren gezorgd kan worden.

Op zondag 8 september vierden we met onze gemeenteleden de opening van het nieuwe kerkenwerkseizoen.
Hoewel we enkele jaren geleden nog van “winterwerk” spraken, voldoet die term eigenlijk niet: steeds meer van onze activiteiten gaan juist en bewust ook in de zomerperiode door, zodat vooral ouderen en mensen die niet op vakantie gaan een vertrouwd plekje hebben waar ze welkom zijn. Toch is het na de zomervakantie prettig om als gemeente op een speciale startzondag bij elkaar te komen, actief met kerk-zijn bezig te zijn en elkaar te ontmoeten.

Deze zondag, die met een stralend zonnetje begon, begeleidde ds. Arie de Boer een interactieve dienst over het verloren schaap. Een bekend thema met een frisse blik. Na de preek ging de jeugd alvast naar het pand Achterom, om de lunch voor te bereiden. Tegen de tijd dat de kerkgangers daar ook naartoe gingen, eerst voor koffie met cake, begon het helaas te regenen.
Gelukkig hadden kerkenraad en enkele andere vrijwilligers daarop gerekend, en kon het feest gewoon doorgaan in een mooie grote tent. Annette Horsman heette iedereen welkom en Mieke Bleys gaf een korte uitleg over het verdiepingsprogramma met als thema “Een goed Verhaal”. De aanwezigen mochten met elkaar in gesprek gaan aan de hand van vragen. Annelet Weegenaar verkocht onderwijl haar zelfgemaakte kaarten en droeg uiteindelijk de mooie som van 76 euro over ten behoeve van Hospice Kajan in Hilversum. De vrijwilligersmarkt kwam door de regen en de drukte wat minder goed uit de verf, en zal daarom op een ander moment in de herhaling gaan.

De jeugd vermaakte zich, na de nodige hulp te hebben geboden bij koffie en lunch, met tafelvoetbal en sjoelen. En ook wel heel fijn dat er na afloop altijd mensen zijn, die even helpen met de tenten af te breken en de boel op te ruimen. Zo maken vele handen licht werk en zijn we samen kerk.

Hartelijk dank aan ds. De Boer en alle vrijwilligers die hebben geholpen om er een geslaagde Startzondag van te maken!

Mieke Bleys

Zondag 25 augustus 2019 nam de gemeente afscheid tijdens de laatste dienst van Ds. Marnix van der Sijs. Thema van de preek was de droom van Jakob, Genesis 28.
“Hoe gaat het nu met Jakob? Hij gaat zelf verder”. Zo ook Ds. Marnix van der Sijs, hij gaat, samen met zijn Eveline, op eigen verzoek verder, richting Weesp.

Na de dienst werd hij toegesproken door ondergetekende, die de plek in nam van Piet Oldenziel die in het ziekenhuis verblijft. Hierbij werd aangegeven dat de kerkenraad hem zeker dank is verschuldigd voor zijn inzet en betrokkenheid bij de diverse activiteiten. Ook Eveline is bedankt voor haar inzet bij o.a. cantorij en fietstochten. De kerkenraad betreurt het vertrek van de dominee.

Om een blijvend aandenken mee te geven was gekozen voor een mooie tegoedbon voor een kookwinkel. De hobby/passie van de vertrekkende dominee kan hiervan profiteren! Voor Eveline was er een leuke bos bloemen. Van de hand van Henk Aertsen was een lied te horen, gezongen door cantorij en gemeente. Hierna nam de predikant samen met zijn echtgenote afscheid in de kerk.

Wij wensen hen heil en zegen op hun pad.
Annette Horsman, Wnd. voorzitter

Vanaf woensdag 9 oktober is er onder leiding van ds. Arie de Boer elke woensdagmorgen in de consistoriekamer van de Dorpskerk een gebedsmoment van 9.00 tot 10.00 uur. Andere data: woensdag 16, 23 en 30 oktober

We lezen een stukje uit de bijbel, zingen een lied en bidden daarna voor onze gemeente. Wie wil mag een gebed hardop uitspreken, maar u kunt ook in stilte meebidden.

Iedereen is hartelijk welkom. Komt u ook? Als u dit gewoon eens een keer mee wilt maken: komt gerust!

Info: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 06-2123 0727

Aan alle belangstellenden voor de Gemeentereis naar Israël en Jordanië 

Via dit artikel en een groepsmail informeren wij u over het kortgeleden genomen besluit over de gemeentereis naar Israël en Jordanië. 

De sluitingsdatum van inschrijving voor de Gemeentereis naar Israël en Jordanië nadert met rasse schreden.

Echter, van meerdere zijden hebben wij het signaal gekregen dat de kosten van de reis een belemmering vormen om er aan deel te nemen.

Om hieraan tegemoet te komen hebben wij overleg gevoerd met reisorganisator ‘Isropa’ en gevraagd de prijs van de reis onder de € 2000 te brengen maar wel de in de flyer genoemde hoogtepunten van beide landen te behouden. Hierdoor zullen andere vluchten aangeboden worden en zal de reis mogelijk korter duren.

Een ander gevolg van deze aanpassing is dat de datum van de reis wordt verplaatst naar maart - begin april 2020.

Zodra er meer informatie beschikbaar is zullen wij u hiervan op de hoogte brengen. 

Met vriendelijke groet,

namens Jantje Reisidee 

Jan van Vembde, tel 035-525 48 19 en 06-5518 2065
Tjeerd Hoekstra, tel. 035-531 3430 en 06-2366 0800

Voor de hand liggend zou zijn, dat de toga het symbool is van een geleerd iemand; predikanten vallen van oudsher immers in het rijtje waar ook rechters en hoogleraren in thuishoren. In het oude Rome droegen hoogwaardigheidsbekleders al een toga, waarmee zij autoriteit en waardigheid uitstraalden. 

Toch is het ambtsgewaad van de predikant door de eeuwen heen onderhevig geweest aan mode en tijdsgeest: Calvijn vond bijvoorbeeld dat een toga de predikant te veel boven de medegelovigen plaatste, en gaf de voorkeur aan een net pak. Luther was wel voorstander van oude (en zelfs ronduit ouderwetse) ambtsgewaden. Maar toen de overheid medio 19e eeuw bepaalde, dat die niet meer buiten de kerkdeuren mochten worden gedragen (???), vreesde de hervormde synode dat predikanten in hun alledaagse (moderne ?) kloffie op huisbezoek zouden gaan. Daarom werd de toga geïntroduceerd als „keurig kleed‟, maar niet als verplicht ambtsgewaad. 

Er zijn kerkscheuringen geweest vanwege de discussie of een predikant nu wel of niet in toga moet voorgaan: is het verheven en oubollig, of staat het juist statig en geleerd? Moet de scheiding tussen voorganger en gemeente worden uitvergroot of juist zo klein mogelijk zijn? Binnen onze gemeente verschillen de meningen, en ook onder onze (gast-) voorgangers is dat het geval. Een interessante discussie – of een afleiding van wat werkelijk telt?

Mieke Bleys

Mag ik mij even aan u voorstellen.
Ik ben Rob Hoogendoorn, de nieuwe koster van dit prachtige oude kerkje in Blaricum.

Met sommigen van u heb ik al het genoegen gehad even een praatje te makenen met wie dit nog niet is gebeurd, spreek mij gerust aan want ik maak graag kennis met u.
Voorlopig zullen mijn werkzaamheden ondersteund worden door Harry van Schaik wat natuurlijk reuze gezellig is maar ook nuttig want het heeft vanzelf enige inwerktijd nodig om zijn jarenlange ervaring aan mij over te dragen.
Ook ben ik blij met de hulpkosters en alle andere vrijwilligers die er medezorg voor dragen dat alles op rolletjes loopt en blijft verlopen.
Van oorsprong kom ik, als jongste van drie jongens, uit Hilversum en heb ik een mooie carrière in de financiële dienstverlening achter mij liggen. Vervroegd met pensioen gegaan en dan toch zoekende naar een rol in de samenleving en een plek waar ik mijn energie, organisatievermogen en enthousiasme kwijt kan.

En hoe leuk was het dat ik benaderd werd voor de functie van koster in de Dorpskerk in Blaricum. Ik heb meteen Harry gebeld want wat wil het geval, Harry is mijn zwager dus dat was een bizar toeval, met aan hem de vraag of deze vacature wel klopte.
Alles klopte wel degelijk en na gesprekken met het bestuur werd ik steeds enthousiaster voor deze functie en zie hier het resultaat.

Ik ben met Marijke, mijn vrouw, en tevens jongste zus van Harry, woonachtig in Laren waar wij het gevoel hebben in een paradijsje te wonen. Wij zijn beiden namelijk gek op tuinieren en genieten elke dag van wat de natuur ons nu weer laat zien en bijna dagelijks zijn wij in deze tuin werkzaam hetgeen wij heerlijk vinden.

Ook ben ik, naast het kosterschap, vorig jaar mijn eigen onderneming “Eigen Woning Beheer het Gooi” gestart. Wij zorgen voor woningen tijdens de afwezigheid van de bewoners. Onder andere bij vakantie, overwinteren, zakenreis of bijv. verblijf in het ziekenhuis of revalidatie.
Ik ben vader van een volwassen zoon en dochter, was vroeger een fanatiek tennisser op hoog niveau, maar speel nu graag een partijtje golf en wandel of fiets graag met de hond een stukje over de hei.

Zo, u weet nu ietsjes meer van mij en hopelijk heb ik het laatste stukje drempel bij u weggenomen om mij aan te spreken met vragen aangaande de kerk. Deze kerk is er voor u, voor de kerkdiensten, de trouwerijen en de begrafenissen maar ook tijdens de evenementen welke er georganiseerd worden. En graag, en met enthousiasme, zal ik mijn taak als koster uitvoeren om al deze dagen en gebeurtenissen vlekkeloos te laten verlopen.

Tot snel en met vriendelijke groet,
Rob Hoogendoorn

VRAAG & ANTWOORD:
(door Mieke Bleys en Henk Aertsen)

Vorige maand ging het over de haan op de kerktoren, nu het symbool dat zich onder de voeten van diezelfde haan bevindt: een kruis. Een oplettende kerkganger wees mij op het bestaan ervan, dacht dat het een Hugenotenkruis was en vroeg zich af wat zo’n kruis daar te zoeken heeft. Vanaf de grond gezien zou je inderdaad denken dat het een Hugenotenkruis is, maar als je er met je camera of smartphone op inzoomt, zie je dat de vorm toch anders is en dat het geen Hugenotenkruis kan zijn.

Wat is het dan wel? Het boekje van Ds. Bert Berkhof Een toren in de tijd geeft geen uitsluitsel. Ook navraag bij de burgerlijke gemeente van Blaricum (eigenaar van de toren) en de Historische Kring levert vooralsnog niets op. Weet u er meer van, laat het ons weten!

Het Hugenotenkruis was eens het kenteken van de Franse protestanten, de Hugenoten, en was vermoedelijk ontworpen door een Franse edelsmid kort na het herroepen in 1685 van het Edict van Nantes dat de Franse protestanten godsdienstvrijheid had gegeven. Omdat het een kruis is vol symboliek, zullen we het hier nader beschouwen.

Het centrum wordt gevormd door vier vlammen in de vorm van een Maltezerkruis, verbonden door een kroon, waarvan velen menen dat het de doornenkroon van Jezus voorstelt. In de oorspronkelijke versie werd die cirkel gevormd door vier Franse lelies, wat zou kunnen wijzen op de trouw en loyaliteit van de hugenoten aan hun land en hun koning. In de latere versie zijn de lelies vervangen door vier harten, verwijzingen naar de liefde, voor elkaar, voor God (Joh. 13: 34 –“Hebt elkander lief”). Op de spitsen van het kruis bevinden zich acht parels. De parel is het symbool van de zuiverheid en het getal acht zou duiden op de acht categorieën van mensen die Jezus noemt in de zaligsprekingen in de Bergrede (Matteüs 5:3-10 – de nederigen van hart, de zachtmoedigen, de treurenden, zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, de stichters en zij die vervolging lijden omwille van de gerechtigheid). Onder aan het kruis hangt een duif, symbool van de Heilige Geest.

Het Hugenotenkruis was vanaf het begin een groot succes, want het gaf de protestantse gelovigen een kruis te dragen dat anders was dan het katholieke symbool. Tegenwoordig is het een algemeen protestants symbool.

Met dank aan Alfred C. Bronswijk, Christelijke symbolen van A tot Z.
Uitg. Boekencentrum, 2006.

Onlangs heeft Elly Recourt laten weten,dat zij haar functie als voorzitter van de Bloemencommissie gaat beëindigen.
Na vele jaren stopt zij met haar activiteiten. Wij zijn haar veel dank verschuldigd en zullen met de Bloemendames afscheid van haar nemen en haar werkzaamheden zo goed mogelijk voortzetten. Ook de gezamenlijke uitstapjes waren altijd heel gezellig.

Wij danken haar zeer voor de prettige samenwerking.
Jeanne, Ge, Tobi, Bea, Mia, Ria, Diesje, Aly

WAAROM STAAT ER EEN HAAN BOVEN OP ONZE KERKTOREN?

Als kind was het voor mij duidelijk: de haan op de kerktoren had te maken met de klok, die er vlak onder hing. De haan verwelkomt telkens weer de nieuwe
dag. Bovendien kan zijn grote waaierende staart mooi dienst doen als windvaantje. Later bedacht ik me, dat de Christenen er misschien op deze manier
ook wel aan worden herinnerd, hoe Petrus Jezus tot drie keer toe heeft verraden.
Een dagelijkse les om vooral niet te hoog van de toren te blazen. Na wat onderzoek, blijkt de haan een sterk symbolisch karakter te hebben, want naast bovengenoemde verklaringen voor de prominente positie van de haan op onze kerktoren(s), zijn er nog een aantal. Op zich verrassend, want zo sterk en
groot en machtig is de haan nou ook weer niet, al kraait ‘ie altijd koning.
Toch passen zijn eigenschappen goed bij de kerk. Kijk maar:
 de haan maakt ons vroeg in de morgen wakker met zijn gekraai. Dat maakt hem de heraut van het licht. Hij kondigt de nieuwe morgen aan,
een nieuw begin (Pasen). Tevens symboliseert die ‘wekfunctie’ de christelijke plicht tot waakzaamheid, met het oog op de wederkomst van Christus (Mat. 25:13).
 de haan keert zijn kop in de richting van de wind, en staat daardoor altijd vol in de (tegen)wind. De (tegen)wind staat symbool voor de vijandelijke machten die het christendom aanvallen. De haan wijst die gevaren aan, ziet ze onder ogen en keert zich er tegen. Zo is de haan het symbool van allen die de kerk en het christelijk geloof verdedigen.

Nu u dit weet, ziet u wellicht op onze toren voortaan niet meer een goudhaantje, maar een dappere strijder tegen het kwaad!