Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

jeugdpagina Onderweg nr. 04-2022

Een lopend vuurtje 

Soms gaat nieuws als een lopend vuurtje rond: iemand hoort een interessant verhaal en vertelt het direct door aan twee anderen. Die vertellen het op hun beurt weer door aan vier anderen, en zo gaat het door. Binnen korte tijd weet iedereen het. Door social media wordt dat vuurtje zelfs nog veel harder opgestookt! 

Met Pinksteren was er ook sprake van vuur. Misschien ken je het verhaal wel (of lees het in Handelingen 2). De leerlingen van Jezus waren bij elkaar om het Pinksterfeest te vieren*.

Nou ja, vieren? Ze waren vást niet in de stemming om feest te vieren, want hun vriend en grote voorbeeld was nog niet lang geleden (50 dagen, om precies te zijn) aan het kruis gestorven.

Nu stonden ze er écht alleen voor. Ze overlegden met elkaar wat ze konden doen om de woorden en daden van Jezus door te vertellen aan anderen, zoals hij hen had gevraagd. Dat wilden ze graag voor hem doen, want dan zou hij niet vergeten worden en zou zijn dood niet voor niks zijn.

Maar ja, hoe pak je zoiets aan?

De vrienden van Jezus heetten dan wel ‘leerlingen’, maar dat wil niet zeggen dat ze op school hadden gezeten. Waarschijnlijk niet, zelfs, dus ze hadden nog nooit voor een groep klasgenoten gestaan om een spreekbeurt te houden. En les in een andere taal hadden ze natuurlijk al helemaal niet gehad! Hoe ga je dan aan onbekende mensen uit de hele wereld vertellen wat voor een geweldig iemand Jezus van Nazareth was? Zou jij het durven?

Nou, de leerlingen in elk geval niet.

Maar dan gebeurt er volgens het Bijbelverhaal iets bijzonders: de Heilige Geest, die Jezus vóór zijn sterven heeft beloofd, komt via een windvlaag en vuurvlammetjes naar de leerlingen. 

Dat is het mysterie van Pinksteren. Het níeuwe Pinksteren, niet het oogstfeest maar het feest van het ontstaan van de gemeente van Jezus Christus.

Die vlammetjes, die tongen van vuur boven de hoofden van de leerlingen van Jezus – misschien zijn die wel het symbool van een lopend vuurtje. Slechts een kleine groep mensen vertelde eeuwen geleden een interessant verhaal van een man die voor liefde en vrede streed maar als een misdadiger aan het kruis werd genageld, en dat verhaal ging en gaat nog steeds als een lopend vuurtje door de wereld. Dat moet wel een heel sterk vuurtje zijn, denk je niet?

Mieke Bleys