Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

Naar de camping

Hoezo wil iemand persé naar een chrístelijke camping?’ vroeg ik mij af, toen in mijn jeugd vlak buiten ons dorp een bord kwam te staan met: Evangelische camping. Kamperen is toch niet wél of níet christelijk, maar gewoon tent neerzetten en genieten?

Ik vond het maar raar dat christelijke mensen, ook tijdens de vakantie, anders wilden zijn dan anderen. Dat ze bij elkaar gingen hokken op een weilandje met helemaal niks, geen zwembad, geen speeltuin, geen buurtwinkeltje. Alleen maar pure natuur en stilte. En op zondag twéé openluchtdiensten. Ik had medelijden met elk kind dat met zijn ouders dáár mee naar toe moest. Zelf vond ik het juist wel lekker om in de vakantie een paar weken vrij te zijn van school èn kerk.

Behalve dat de klanken van koormuziek en een luide microfoonstem heel soms op de wind meewaaide tot aan het dorp, heb ik nooit iets vernomen van de camping. Niemand wist wat er precies gebeurde;  misschien was het wel een sekte of zo! (het waren tenslotte de jaren zeventig).

Veertig jaar later is die ene camping er niet meer, maar heeft een ander, met betere voorzieningen en een mooier en groter terrein mét zwembad, de dienst en klanten overgenomen. Ja, ook de christelijke kampeerder houdt van comfort en vertier. Via internet ontdekte ik, dat er tegenwoordig 51 christelijke campings in Nederland zijn. Dat is niet mis! Zelfs (of misschien juist?) in deze tijd, waarin kerken hun deuren moeten sluiten vanwege te weinig belangstelling, is er dus op vakantie behoefte om gezamenlijk met geloof bezig te zijn. Als de werkdruk laag is, of beter nog: even helemaal weg, en hoofd en hart de ruimte krijgen, dan is er dus ook weer tijd voor God. Dat geeft best te denken, vind je niet?

Gelukkig voor al die kinderen die naar zo’n camping gaan, is er in de loop van de jaren veel veranderd: genieten van de natuur kan tegenwoordig ook door spannende speurtochten in het bos te houden en stilte vind je als je naar de sterren gaat kijken of met de boswachter op zoek gaat naar schuwe nachtdieren. En ’s zondags krijg je een gospel rockconcert in plaats van het lokale gemengde koor voor senioren.

Misschien is zo’n ‘andere’ vakantie nog helemaal niet zo verkeerd. Misschien krijgen mensen daardoor wel weer zin in kerk-zijn, niet alleen op vakantie, maar het hele jaar door!

Namens het Jeugdteam van de Dorpskerk wens ik jullie allemaal een hele fijne vakantie toe. Met tijd voor plezier en vertier, maar ook voor je hoofd en je hart en natuur. We horen graag je verhalen en belevenissen tijdens de Startzondag! (uitnodiging volgt per e-mail).

Hartelijke groet, Mieke Bleys