Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

Op de gemeenteavond van 28 november heb ik geprobeerd te vertellen wie ik ben. Een blanke man, vriendelijk, verbindend en met belangstelling voor mensen, 61 jaar. Bijna veertig jaar getrouwd met mijn jeugdliefde Willemien. Wij ontvingen vijf kinderen waarvan wij er twee heel jong weer hebben moeten teruggeven aan onze Schepper. Inmiddels zijn er ook twee kleinzonen waar wij heel erg van genieten en God dagelijks voor danken.
Het geloof en de liefde voor de kerk heb ik van mijn ouders meegekregen. Na een studie economie heb ik op zaterdag theologie gestudeerd naast een fulltime baan in de financiële wereld. Mijn laatste functie was regiodirecteur Instellingen. In 2017 heeft het moderamen van de synode van de Protestantse Kerk mij als interim-predikant beroepen en inmiddels heb ik zo’n twaalf uiteenlopende opdrachten mogen uitvoeren.
Ik ben lid van In Between, 
het keurmerk van interim predikanten in Nederland. Middels studiedagen en intervisie wordt de deskundigheid op peil gehouden. Naast een maatschappelijke baan ben ik altijd actief geweest in de kerk. als kosterszoon, later als ouderling en in verschillende bestuurlijke en toezichthoudende functies waarbij ik vaak naast het levensbeschouwelijke het financiële aspect voor mijn rekening neem.
Het interim-predikantschap binnen de Protestantse Kerk bestaat pas vijftien jaar en dat is kort voor een eeuwenlang bestaand bedrijf. Ik merk dat veel kerkmensen er vragen en twijfels bij hebben, ook in Blaricum. In zeer uiteenlopende situaties wordt een interim-predikant ingeschakeld.
Rode draad is dat er op een of andere manier ‘gedoe’ is (geweest), een crisis of een conflict. Dat kan de sluiting van een kerkgebouw zijn, ruzie door moeilijk verenigbare karakters, twijfel over de toekomst van een gemeente, hoe verder na een scheuring of de losmaking van een predikant. Of nog heel ander ‘gedoe’. Een interim-predikant komt als buitenstaander en echte ‘voorbijganger’ binnen zonder enig belang, onafhankelijk en in de vrijheid van het ambt, kan alle ongemakkelijke vragen stellen en formuleert uit de antwoorden adviezen. Een heel belangrijk kenmerk is ook dat hij weer weg gaat na korte tijd.
Iedere gemeente is uniek. Kerk zijn, gemeente van Christus zijn is altijd situationeel en contextueel. Geen gemeente is hetzelfde. Het is altijd weer maatwerk. De lokale geschiedenis, de huidige feitelijke omstandigheden, de demografische ontwikkelingen en sociologische elementen, de onderlinge verhoudingen maar ook ‘hardere’ zaken als de gebouwensituatie en de financiële middelen. Uiteraard gebeurt alles wat ik doe in nauwe samenwerking met de kerkenraad die rechtstreeks als opdrachtgever fungeert.
De komende periode wil ik met zoveel mogelijk mensen uit de gemeente spreken van hart tot hart. Ook  met mensen die in de laatste jaren formeel of informeel de gemeente hebben verlaten. 
Ik nodig u uit, daartoe ook zelf het initiatief te nemen. Ik ben bereikbaar per tel. 06-5574 6410 en per mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.Onder de zegen van God hoop ik op een goede tijd in Blaricum en op een open samenwerking.

Cees Hendriks

ZINGEN IS GEZOND VOOR LICHAAM EN GEEST!

U zingt graag maar beperkt dat tot die keer dat niemand het hoort of tijdens een kerkdienst als u ‘veilig’ kunt opgaan in het geheel.
U heeft geen behoefte solist te worden maar zou het wel leuk vinden in een groep te zingen, samen met mensen die ook graag hun stem gebruiken om éénstemmig of meerstemmig van allerlei muziek te genieten.

Voor al deze mensen is er plaats in de Cantorij van de Dorpskerk te Blaricum waar o.l.v. cantor Peter den Ouden het plezier in zingen op de voorgrond staat. U zult ervaren dat men al snel tot een verrassend resultaat kan komen, een resultaat dat interessant is voor geoefende en minder geoefende zangers.

Het diverse repertoire van de cantorij dient allereerst als ondersteuning van de gemeentezang en is in andere literatuur tevens een verrijking van de liturgie. Wij nodigen u graag uit om deze vocale ‘ervaring’ en ‘uitdaging’ aan te gaan en geheel vrijblijvend een repetitie bij te wonen! Wij repeteren elke woensdagavond van 19.00-20.30 uur in de Dorpskerk aan de Torenlaan in Blaricum. Meldt u van te voren wel even aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of 06-532 11 065 zodat er voor extra partituren gezorgd kan worden.

VRAAG & ANTWOORD:
(door Mieke Bleys en Henk Aertsen)

Vorige maand ging het over de haan op de kerktoren, nu het symbool dat zich onder de voeten van diezelfde haan bevindt: een kruis. Een oplettende kerkganger wees mij op het bestaan ervan, dacht dat het een Hugenotenkruis was en vroeg zich af wat zo’n kruis daar te zoeken heeft. Vanaf de grond gezien zou je inderdaad denken dat het een Hugenotenkruis is, maar als je er met je camera of smartphone op inzoomt, zie je dat de vorm toch anders is en dat het geen Hugenotenkruis kan zijn.

Wat is het dan wel? Het boekje van Ds. Bert Berkhof Een toren in de tijd geeft geen uitsluitsel. Ook navraag bij de burgerlijke gemeente van Blaricum (eigenaar van de toren) en de Historische Kring levert vooralsnog niets op. Weet u er meer van, laat het ons weten!

Het Hugenotenkruis was eens het kenteken van de Franse protestanten, de Hugenoten, en was vermoedelijk ontworpen door een Franse edelsmid kort na het herroepen in 1685 van het Edict van Nantes dat de Franse protestanten godsdienstvrijheid had gegeven. Omdat het een kruis is vol symboliek, zullen we het hier nader beschouwen.

Het centrum wordt gevormd door vier vlammen in de vorm van een Maltezerkruis, verbonden door een kroon, waarvan velen menen dat het de doornenkroon van Jezus voorstelt. In de oorspronkelijke versie werd die cirkel gevormd door vier Franse lelies, wat zou kunnen wijzen op de trouw en loyaliteit van de hugenoten aan hun land en hun koning. In de latere versie zijn de lelies vervangen door vier harten, verwijzingen naar de liefde, voor elkaar, voor God (Joh. 13: 34 –“Hebt elkander lief”). Op de spitsen van het kruis bevinden zich acht parels. De parel is het symbool van de zuiverheid en het getal acht zou duiden op de acht categorieën van mensen die Jezus noemt in de zaligsprekingen in de Bergrede (Matteüs 5:3-10 – de nederigen van hart, de zachtmoedigen, de treurenden, zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, de stichters en zij die vervolging lijden omwille van de gerechtigheid). Onder aan het kruis hangt een duif, symbool van de Heilige Geest.

Het Hugenotenkruis was vanaf het begin een groot succes, want het gaf de protestantse gelovigen een kruis te dragen dat anders was dan het katholieke symbool. Tegenwoordig is het een algemeen protestants symbool.

Met dank aan Alfred C. Bronswijk, Christelijke symbolen van A tot Z.
Uitg. Boekencentrum, 2006.

Mag ik mij even aan u voorstellen.
Ik ben Rob Hoogendoorn, de nieuwe koster van dit prachtige oude kerkje in Blaricum.

Met sommigen van u heb ik al het genoegen gehad even een praatje te makenen met wie dit nog niet is gebeurd, spreek mij gerust aan want ik maak graag kennis met u.
Voorlopig zullen mijn werkzaamheden ondersteund worden door Harry van Schaik wat natuurlijk reuze gezellig is maar ook nuttig want het heeft vanzelf enige inwerktijd nodig om zijn jarenlange ervaring aan mij over te dragen.
Ook ben ik blij met de hulpkosters en alle andere vrijwilligers die er medezorg voor dragen dat alles op rolletjes loopt en blijft verlopen.
Van oorsprong kom ik, als jongste van drie jongens, uit Hilversum en heb ik een mooie carrière in de financiële dienstverlening achter mij liggen. Vervroegd met pensioen gegaan en dan toch zoekende naar een rol in de samenleving en een plek waar ik mijn energie, organisatievermogen en enthousiasme kwijt kan.

En hoe leuk was het dat ik benaderd werd voor de functie van koster in de Dorpskerk in Blaricum. Ik heb meteen Harry gebeld want wat wil het geval, Harry is mijn zwager dus dat was een bizar toeval, met aan hem de vraag of deze vacature wel klopte.
Alles klopte wel degelijk en na gesprekken met het bestuur werd ik steeds enthousiaster voor deze functie en zie hier het resultaat.

Ik ben met Marijke, mijn vrouw, en tevens jongste zus van Harry, woonachtig in Laren waar wij het gevoel hebben in een paradijsje te wonen. Wij zijn beiden namelijk gek op tuinieren en genieten elke dag van wat de natuur ons nu weer laat zien en bijna dagelijks zijn wij in deze tuin werkzaam hetgeen wij heerlijk vinden.

Ook ben ik, naast het kosterschap, vorig jaar mijn eigen onderneming “Eigen Woning Beheer het Gooi” gestart. Wij zorgen voor woningen tijdens de afwezigheid van de bewoners. Onder andere bij vakantie, overwinteren, zakenreis of bijv. verblijf in het ziekenhuis of revalidatie.
Ik ben vader van een volwassen zoon en dochter, was vroeger een fanatiek tennisser op hoog niveau, maar speel nu graag een partijtje golf en wandel of fiets graag met de hond een stukje over de hei.

Zo, u weet nu ietsjes meer van mij en hopelijk heb ik het laatste stukje drempel bij u weggenomen om mij aan te spreken met vragen aangaande de kerk. Deze kerk is er voor u, voor de kerkdiensten, de trouwerijen en de begrafenissen maar ook tijdens de evenementen welke er georganiseerd worden. En graag, en met enthousiasme, zal ik mijn taak als koster uitvoeren om al deze dagen en gebeurtenissen vlekkeloos te laten verlopen.

Tot snel en met vriendelijke groet,
Rob Hoogendoorn

Onlangs heeft Elly Recourt laten weten,dat zij haar functie als voorzitter van de Bloemencommissie gaat beëindigen.
Na vele jaren stopt zij met haar activiteiten. Wij zijn haar veel dank verschuldigd en zullen met de Bloemendames afscheid van haar nemen en haar werkzaamheden zo goed mogelijk voortzetten. Ook de gezamenlijke uitstapjes waren altijd heel gezellig.

Wij danken haar zeer voor de prettige samenwerking.
Jeanne, Ge, Tobi, Bea, Mia, Ria, Diesje, Aly