Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

De vieringen met Pasen

Het zijn rare onzekere tijden. Ik hoopte zo dat we de volledige Pasen met aandacht en vreugde zouden kunnen vormgeven. Maar dat gaat helemaal niet meer lukken, dit jaar. Ik probeer nu maar in een paar zinnen aan te geven wat we gedaan zouden hebben.
Misschien helpt het ons om Pasen voor onszelf, thuis, toch een beetje ‘body’ te geven’.

Op donderdag zullen we in de Geest aanwezig zijn bij de laatste Pesachviering die onze Heer en de leerlingen samen vieren.
De gedachtenis van de uittocht en de bevrijding uit slavernij. Heel passend kunnen we ons daar aan de alternatieve lezingen van het oecumenisch leesrooster houden en lezen dan Exodus 12,1-28.Natuurlijk lezen we ook over de voetwassing in het evangelie van Johannes, hoofdstuk 13,1-15. Op die manier verbinden we drie, in ons geloof, historische kernmomenten: de uittocht en bevrijding zelf, de gedachtenis en vervulling van dat moment door Jezus en zijn leerlingen en onze eigen gedachtenis en aanwezigheid in die eerdere momenten. Omdat letterlijk kracht bij te zetten zullen we ons in de maaltijd met brood en wijn Jezus eigen maken. Zo kunnen we met Hem en elkaar één lichaam maken en getroost en bezield raken.

Op vrijdagavond gedenken we de bittere gang van Christus naar en in de dood. Zo dapper om zichzelf niet te verloochenen en de uiterste consequentie van zijn zijn te accepteren. Door zijn dood een mens gebleken uit een stuk. Een mens zoals God een mens heeft gedacht. Zo’n mens kan dus bestaan, Jezus heeft het bewezen. Met dat bewijs is de mensensoort niet afgeschreven. Er mag en kan nog iets van ons worden verwacht. We lezen de tragische geschiedenis in het evangelie van Johannes, hoofdstuk 18,1-19,42. En aanvullend uit Exodus 12,29-42, het voorspel van de dood van Egypte’s eerstgeborenen. Blijkbaar voorwaarde om het volk Israël te bevrijden. Geen preek vanavond, wel muzikale begeleiding van Peter den Ouden. We verlaten de kerk in donker en stilte.

Op Paasmorgen, als de opstanding heeft plaatsgevonden, lezen we Exodus 14,9-14. Dat is door het water gaan en daardoor levenskansen krijgen, opnieuw geboren worden. Verder lezen we Johannes 20,1-18.

Natuurlijk staat dit allemaal in het licht van ‘opstanding uit de dood’. En dan gaat het er niet echt om dat we een natuurkunde- of biologieles volgen. Het gaat erom dat wij christenen blijven geloven in de onmogelijke mogelijkheid. In ons bestaan is niets absoluter dan de dood. Daarop/daarvan terugkomen lijkt onmogelijk. Dat is dus het beste voorbeeld! En toch is er zoiets als opstanding, de onmogelijke mogelijkheid! Van daar-uit leven en je daarover verheugen, daar kan geen coronavirus tegenop.

Met een hartelijke groet,
Petra Barnard