Een lied

Een opstandingslied

Alfred Bronswijk

 

Sta op als mens van zegen,

verspreider van het licht,

aan wie is af te lezen

de glans van Gods gezicht.

Aan wie is uit te horen

de waarheid van zijn stem.

Sta op als mens van zegen,

geroepene door Hem.

 

Sta op als mens van liefde,

die omziet naar het hart.

Als schuilplaats tijdens stormen,

bij dat wat ons benart.

Als anker in de branding

met vaste grond in Hem.

Sta op als mens van liefde,

geroepen door Gods stem.

 

Deze tekst kan worden gezongen op de melodie van Lied 345 (“Gij hebt uw woord gegeven”), Nieuw Liedboek.

Uit: Rakelings Nabij, teksten, gebeden en liederen van Alfred Bronswijk (Uitg. Narratio).

 

Grootmoeder

 

Ik zie haar nog zo voor mij staan

van moeders kant was zij mijn oma

 

de hoge trekbel

de deur die zwaaiend openging

en daar in een wolk van welkom

zij

 
in de kamer stond haar stoel

beeldhouwkrullen in hout gekerfd rondom

altijd zat zij in diezelfde stoel

met naast haar de kanariepiet

die vrolijk feestelijke slingers zong

 

bij oma eten was een ritueel

haar soep kon niemand evenaren

het was mijn toversoep

er dreven raadseltekens in

zigzag

die zij in alle rust mij ging verklaren

 

en ik die nog niet lezen kon

leerde van A tot en met Z

de wondere wereld van het alfabet

Oeke Kruythof

    Hier zijn wij, uit onze huizen gekomen,
       in Uw huis.
    Hier zijn wij, op de eerste dag van de
       week, om met U te beginnen.
    Hier zijn wij en wij bidden ‘Wilt U er bij
       zijn? Door Uw geest van liefde, die
       ons verwarmt, troost en misschien
       prikkelt.’
    Als de verwondering over Uw schep-
       ping verdween,
    als de dankbaarheid plichtmatig wordt,
    als de lofprijzing benepen is,
    vergeef ons en doe ons weer leven met
       hart en ziel,
    amen.

        Ds. Marnix van der Sijs

Woordelijk

De Goede Herder

 Hij kent jou
 Hij kent mij

 Voor Hem
 ben je geen kuddedier
 geen nummer, geen dossier

 Hij weet wie je bent

 Als je verdwaalt
 zal Hij je
 gaan zoeken
 en terugbrengen
 naar huis

 Hij kent je

 Hij roept je
 bij je naam

 je diepste naam:

 geliefde
 mens

Bron: Mediapastoraat RKK/KRO

De gestorvene

      Zeven maal om de aarde te gaan,

      als het zou moeten op handen en voeten;

      zeven maal, om die éne te groeten

      die daar dan lachend te wachten zou staan.

      Zeven maal om de aarde te gaan.

 

      Zeven maal over de zeeën te gaan,

      schraal in de kleren, wat zou het mij deren,

      kon uit de dood ik die éne doen keren.

      Zeven maal over de zeeën te gaan –

      zeven maal, om met z'n tweeën te staan.

 

                                                 Ida Gerhardt

   Coma

    Een plotselinge tranenvloed
    stort uit haar ogen die niet zien.
    Natuurverschijnsel – of verdriet?

    O felle hoop van hem, die als een valk
    boven haar biddend in dat landschap
            speurt
    of er iets leeft, beweegt, gebeurt.

    Maar ’t is er niet.

        M. Vasalis

 Kruispunt

      De stralen van de zon en van de maan,

      De lijnen van het land en van de zee,

      Hoogte en diepte, zaligheid en wee

      hemel en hel raken elkander aan.

 

      Er is een punt van kosmisch perspectief,

      een kruispunt in de ruimte en de tijd,

      waar God als mens onder zijn schepping lijdt,

      zo onverbeterlijk heeft hij haar lief.

 

      Jan Willem Schulte Nordholt