in memoriam Piet Westland

24 april 1940   -    18 februari 2018

Onverwacht is Piet Westland (Huizen) gestorven. Een griepje in combinatie met een zeer beperkte hartfunctie werd hem fataal. Meer dan zestig jaar was hij samen met Netty. Ze kregen drie kinderen en zeven kleinkinderen.
Hij bouwde met zijn broer de kaashandel van zijn vader uit tot het grote bedrijf dat het nu is. Piet was makkelijk in de omgang. Hij was geen prater over zijn geloof, Piet was een doener. Hij was tien jaar kerkrentmeester. Zijn vaste plek op zondag was bij binnenkomst links op de hoek.

“Als God ons thuisbrengt, uit onze ballingschap dat zal een droom zijn.
Wie zaait in droefheid zal oogsten in vreugde, een mens gaat zijn weg en zaait onder tranen.
Zingende keert hij terug met zijn schoven,”
dichtte Huub Oosterhuis bij Psalm 126.

Aan die woorden moest ik denk toen ik over de kleinzoon van Piet hoorde die zei: “Opa ligt er bij alsof hij een mooie droom heeft.”

Was het een droom zoals Jacob die had, die in zijn droom de hemel geopend zag en een trap waarlangs de engelen op- en afgingen en God die naast hem staat en zegt:

“Ikzelf sta je terzijde, ikzelf zal je beschermen, waarheen je ook gaat.”

Of was het die droom zoals van die dromer op Patmos in het laatste bijbelboek:

“Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde (...) Gods woonplaats is onder de mensen.
Hij zal alle tranen uit hun ogen afwissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen pijn.
Want wat er eerst was is voorbij.”

In een volle Dorpskerk hebben wij Piet op 24 februari herdacht en hem daarna op ons kerkhof begraven.

Ds. Marnix van der Sijs